Publikacje
Działalność naukowa od lat stanowi istotną część mojej pracy. Jestem autorem i współautorem artykułów publikowanych w czasopismach prawniczych, rozprawy doktorskiej poświęconej problematyce pełnomocnika w postępowaniu karnym oraz rozdziałów w monografiach naukowych. W swoich publikacjach podejmuję przede wszystkim zagadnienia z zakresu prawa karnego i postępowania karnego, a także wybrane problemy prawa gospodarczego.
Artykuły naukowe
Czy prokuratura w Polsce powinna stać się organem konstytucyjnym?
W artykule analizuję problem konstytucjonalizacji prokuratury w Polsce, uwzględniając jej status prawny, doświadczenia Czech, Włoch i Niemiec oraz argumenty przemawiające za i przeciw nadaniu jej rangi organu konstytucyjnego. Zwracam uwagę, że brak konstytucyjnego umocowania prokuratury może sprzyjać wpływom politycznym, zwłaszcza przy połączeniu funkcji Prokuratora Generalnego i Ministra Sprawiedliwości. Jednocześnie konstytucjonalizacja prokuratury mogłaby wzmocnić jej niezależność i stabilność ustrojową.
W artykule wskazuję również na możliwe konsekwencje takiego rozwiązania, w tym ryzyko nadmiernej sztywności systemu i ograniczenia elastyczności ustawowej. Opowiadam się za wzmocnieniem ustawowych gwarancji niezależności prokuratorów, przede wszystkim poprzez rozdzielenie funkcji Ministra Sprawiedliwości i Prokuratora Generalnego oraz precyzyjne określenie granic ingerencji służbowej. Prokuratura i Prawo 2026, nr 6.
Informacja o leczeniu psychiatrycznym a dopuszczalność trybu nakazowego w sprawach o wykroczenia w ruchu drogowym
W artykule analizuję stosowanie postępowania nakazowego w sprawach o wykroczenia w ruchu drogowym w sytuacji, gdy w aktach sprawy znajdują się informacje o leczeniu psychiatrycznym obwinionego. Zwracam uwagę, że tego rodzaju informacje mogą mieć istotne znaczenie dla oceny poczytalności, a tym samym dla możliwości przypisania winy za wykroczenie. Ich pominięcie może prowadzić do wydania wyroku nakazowego mimo istnienia wątpliwości, które wykluczają zastosowanie tego trybu postępowania.
Na przykładzie konkretnej sprawy wskazuję, jak zaniechania na kolejnych etapach postępowania – od czynności wyjaśniających po rozpoznanie sprawy przez sąd – mogą prowadzić do utrwalenia wadliwego rozstrzygnięcia. Analiza orzecznictwa Sądu Najwyższego pokazuje, że problem ten nie ma charakteru wyłącznie incydentalnego. Opowiadam się za bardziej rygorystyczną kontrolą przesłanek postępowania nakazowego oraz za wprowadzeniem obowiązku sporządzania krótkiego uzasadnienia wyroku nakazowego, co mogłoby zwiększyć gwarancyjność tego trybu postępowania. Paragraf na Drodze 2025, nr 4.
Postępowanie nakazowe w sprawach o wykroczenia w ruchu drogowym – przyspieszenie czy ryzyko przedawnienia? Analiza w kontekście skutków dla karalności czynu
Postępowanie nakazowe zostało ukształtowane jako tryb mający przyspieszać rozpoznawanie spraw o wykroczenia i odciążać sądy od konieczności przeprowadzania rozpraw. W praktyce jego zastosowanie może jednak prowadzić do skutku przeciwnego. Wniesienie sprzeciwu od wyroku nakazowego powoduje konieczność rozpoznania sprawy w zwykłym trybie, co może znacząco wydłużyć postępowanie i zwiększyć ryzyko przedawnienia karalności wykroczenia.
W artykule analizuję, czy postępowanie nakazowe w sprawach o wykroczenia w ruchu drogowym rzeczywiście realizuje cel w postaci przyspieszenia postępowania, czy też jego zastosowanie może w określonych sytuacjach prowadzić do opóźnień skutkujących umorzeniem postępowania z powodu przedawnienia karalności. Paragraf na Drodze 2025, nr 2.
Prokurent – pełnomocnik czy nie pełnomocnik?
Wspólnie z H. Nowicką jestem współautorem artykułu poświęconego problemowi reprezentacji spółki przez prokurenta, który nie został jeszcze ujawniony w Krajowym Rejestrze Sądowym, oraz związanym z tym trudnościom w zweryfikowaniu jego umocowania. Punktem wyjścia jest sytuacja, w której prokurent staje przed sądem, a sąd musi ustalić, czy może on skutecznie działać w imieniu spółki.
Szczególne znaczenie ma w tym kontekście ustawowy wymóg niekaralności prokurenta. Powstaje bowiem problem, według jakiego momentu należy oceniać spełnienie tego wymogu, jeżeli w chwili powołania prokurenta nie było możliwości jego zweryfikowania przez sąd, a dopiero później — na etapie postępowania sądowego — przedstawione zostaje zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego.
Analizujemy konsekwencje takiej sytuacji dla oceny umocowania prokurenta oraz bezpieczeństwa obrotu prawnego, a także wskazujemy na potrzebę rozwiązania wątpliwości powstających na styku regulacji dotyczących prokury, Krajowego Rejestru Sądowego i wymogu niekaralności. Przegląd Prawa Handlowego 2025, nr 4.
Zastępstwo reprezentanta dziecka przez substytuta i aplikanta w postępowaniu sądowym
W artykule analizuję możliwość zastępowania reprezentanta dziecka przez substytuta oraz aplikanta w postępowaniu sądowym. Punktem wyjścia jest pytanie, czy osoba ustanowiona reprezentantem dziecka może powierzyć wykonywanie swoich czynności innej osobie oraz jakie ograniczenia wynikają w tym zakresie z przepisów prawa.
Analizuję również szczególne wymagania stawiane reprezentantowi dziecka oraz ich znaczenie dla możliwości powierzenia zastępstwa innemu profesjonaliście. Zagadnienie to nabiera szczególnego znaczenia z uwagi na cel instytucji reprezentanta dziecka, którym jest zapewnienie rzeczywistej i należytej ochrony praw oraz interesów małoletniego.
W artykule odnoszę się także do sytuacji kolizji interesów dziecka i jego rodziców oraz do zmian wprowadzonych w związku z uregulowaniem instytucji reprezentanta dziecka w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym. Radca Prawny Zeszyty Naukowe 2025, nr 1.
Reprezentacja spółki z o.o. w organizacji jako pokrzywdzonego w postępowaniu karnym
W artykule analizuję problem reprezentacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji występującej w postępowaniu karnym w charakterze pokrzywdzonego. O ile reprezentacja spółki, w której został już powołany zarząd lub inny organ uprawniony do jej reprezentowania, co do zasady nie budzi większych wątpliwości, o tyle sytuacja komplikuje się, gdy organ taki nie został jeszcze ustanowiony.
Problem ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ spółka może w tym czasie potrzebować podejmować czynności procesowe w celu ochrony swoich interesów — w szczególności ustanowić pełnomocnika czy złożyć wniosek o ściganie. Powstaje zatem pytanie, kto może skutecznie działać w imieniu spółki jako pokrzywdzonego, jeżeli nie ma jeszcze organu uprawnionego do jej reprezentacji.
Analizuję przepisy znajdujące zastosowanie w takiej sytuacji oraz proponuję rozwiązanie pozwalające uporządkować kwestie reprezentacji spółki z o.o. w organizacji w postępowaniu karnym, w szczególności określić, kto i w jakiej roli może podejmować czynności procesowe w jej imieniu. Palestra 2024, nr 2.
Reprezentacja małoletniego pokrzywdzonego w postępowaniu karnym
W artykule analizuję sytuację małoletniego pokrzywdzonego w postępowaniu karnym, którego nie może reprezentować żaden z rodziców z uwagi na konflikt interesów. Szczególnego znaczenia nabiera sytuacja, w której jedno z rodziców jest oskarżone o popełnienie przestępstwa na szkodę dziecka, a drugie miałoby występować w jego imieniu.
Analizuję, czy w takiej sytuacji rodzic powinien mieć możliwość reprezentowania małoletniego pokrzywdzonego oraz wskazuję na potrzebę przyznania pierwszeństwa reprezentantowi dziecka. Zwracam uwagę, że konflikt interesów nie musi ograniczać się do sytuacji, w której interes rodzica pozostaje w oczywistej sprzeczności z interesem dziecka — może on również wynikać z relacji pomiędzy obojgiem rodziców i wpływać na sposób podejmowania decyzji procesowych w sprawie dotyczącej dziecka.
W artykule postuluję zmianę art. 51 § 2a k.p.k. w celu wyeliminowania sytuacji, w których rodzic może reprezentować małoletniego pokrzywdzonego mimo rzeczywistego konfliktu interesów. Analizuję również znaczenie wprowadzenia instytucji reprezentanta dziecka oraz ograniczeń wynikających z art. 98 § 2 pkt 2 k.r.o. Radca Prawny Zeszyty Naukowe 2023, nr 4.
Monografie
Pełnomocnik w polskim postępowaniu karnym
Monografia powstała na podstawie badań naukowych prowadzonych na Wydziale Prawa i Administracji Uczelni Łazarskiego pod opieką naukową prof. dr. hab. Ryszarda A. Stefańskiego. Opracowanie poświęcone jest kompleksowej analizie instytucji pełnomocnika w polskim postępowaniu karnym i stanowiło podstawę uzyskania przeze mnie stopnia doktora nauk w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie nauki prawne.
Rekompensaty za poniesione koszty związane z odzyskiwaniem należności, [w:] Zatory płatnicze w działalności gospodarczej, red. M Sieradzka
W rozdziale analizuję regulacje dotyczące rekompensaty kosztów odzyskiwania należności, wprowadzone w związku ze zmianami mającymi przeciwdziałać zatorom płatniczym. Przedmiotem analizy są w szczególności przesłanki i zakres dochodzenia rekompensaty przez wierzyciela oraz jej znaczenie w sytuacji opóźnienia kontrahenta w spełnieniu świadczenia pieniężnego. Wydawnictwo Difin 2021.
